“पुरा दिलीपः नाम राजा आसीत्। सः सन्तति-प्राप्तये पत्न्या सुदक्षिणया सह महर्षेः वसिष्ठस्य आश्रमं गतवान्। मुनेः आदेशानुसारं सः तत्र नन्दिन्याः धेनोः सेवाम् अकरोत्। राजा प्रतिदिनं गां चारयितुं वनम् अनयत्। सः छाया इव तां धेनुम् अनुगच्छति स्म। एवं सः एकविंशति-दिनानि पर्यन्तं श्रद्धापूर्वकं सेवाम् अकरोत्…”